De toekomst van positive change – Blog Leontine Gast (2/2)

Hoe kunnen we nog meer positive change bereiken in de toekomst? Deze blog is gebaseerd op de speech die Leontine Gast gaf tijdens de gelegenheid van ons 10-jarig bestaan op 7 november 2017. In haar vorige blog keek Leontine terug op het ontstaan van The Terrace in 2007. Hier kijkt ze juist naar de toekomst van positive change aan de hand van haar eigen wensenlijstje –vier wensen.

Toekomst

Op vele gebieden is positieve verandering urgent: wij richten ons vooral op voeding, textiel en energie. Ik had 10 jaar geleden al haast, inmiddels is er geen tijd te verliezen om verbeteringen af te dwingen. Zeer urgente vraagstukken vragen om een slimme, innovatieve en integrale aanpak. Wat heel positief is dat er steeds meer formele doelstellingen komen. Die geven op nationaal en binnen bedrijven richting en bepalen het tempo.

Steeds vaker hoor je dat alle oplossingen voor veel van de maatschappelijke issues er al zijn. Zo weten we prima dat we afscheid moeten nemen van fossiele brand- en grondstoffen en dat we naar hernieuwbare materialen moeten. Waarom is het dan zo lastig om die oplossingen te omarmen en te implementeren. Dat antwoord ligt diep in onszelf, in ons allemaal.

Het menselijke gedrag is hetgeen ons tegenhoudt en ons verder brengt. Maar wij staan onszelf nog veel te vaak in de weg. Ons gedrag heeft meestal een korte termijn focus, soms per kwartaal, terwijl we beslissingen moeten nemen voor de lange termijn, de toekomst van generaties. Ons gedrag richt zich op het oplossen van zichtbare zaken, terwijl we beslissingen moeten nemen over onzichtbare zaken zoals CO2. Ons gedrag richt zich op het welzijn van mensen dichtbij, terwijl de migratie vanuit ver weg daar juist een grote rol in speelt.

Veel van ons leven nog altijd in de ver-van-mijn-bed-show en sommigen bouwen zelfs groot cynisme op, dat vind ik gevaarlijk. De wetenschap wordt afgedaan als verkeerd geïnformeerd en we blijven doen wat we altijd al deden. Namelijk meer nemen dan er feitelijk is. In 2017 vond de World Overshoot Day plaats op 2 augustus. In 1992 was ik in Rio de Janeiro, de eerste conferentie van de Verenigde Naties waar de onderwerpen ecologie en economie met elkaar verbonden werden. Toen was dit nog op 13 oktober, een dikke twee maanden later. En aangezien we nog steeds maar toegang hebben tot 1 planeet zullen we dus meer, betere en grotere stappen moeten zetten. En wel op mondiaal niveau. De 17 SDG’s geven duidelijk richting. Goal nummer 12, sustainable consumptie en productie is wat mij betreft de meest belangrijke om de andere 16 te kunnen realiseren en daar heb ik 4 toekomst wensen over.

Wens 1:

De eerste is om vaart te maken met de implementatie van een voedingspatroon waar plantaardige eiwitten een hoofdrol in spelen. Daar zijn vele redenen voor:

  • Ten eerste het klimaat: Landbouw dieren zijn goed voor een belangrijk deel van de CO2- emissies. De CO2 kilo equivalent van rundvlees is 27, die van eieren 4,8 en van bonen 2.
  • Ten tweede het milieu: 70% van het landbouwareaal wereldwijd wordt gebruikt voor de teelt van veevoer, inclusief pesticides en kunstmest. De gewassen zijn vooral soja en mais. Daarvoor worden bossen gekapt; dit levert monoculturen, verlies aan biodiversiteit en verschraling van de gronden.
  • Ten derde de mensen, de boeren: De spiraal om steeds groter te worden levert zeker niet altijd een beter product, een gelukkiger boer, voor een betere prijs. Het lijkt vaker juist een race naar beneden zonder winnaars. Stel je toch eens voor dat er wereldwijd 1 maaltijd per week verandert van gehaktballetjes naar groenteballetje, van kipnuggets naar falafel.

wens 1:

Mijn tweede wens is dat we alleen nog grondstoffen gebruiken die er al zijn. Voor het eerst in onze tijd leven we als mensheid voorbij onze planetary boundries. Onze levensstijl vraagt nu al 1,8 planeten en als we zo doorgaan houdt het simpelweg op. 3 miljard mensen bewegen van de lage klasse naar de middel klasse in 2030. Dat is goed nieuws, maar het geeft enorme druk op grondstoffen. Dus moeten we onze consumptie en productiepatronen opnieuw herzien.

Elke minuut worden er 1 miljoen plastic flessen gekocht. In 2015 werd 9% van het plastic recycled, 12% verbrand en 79% ging naar de stort. We kunnen alle materialen opnieuw gebruiken en datgene wat we nog uit de grond moeten halen wordt daarvoor gebruikt waar het nut het grootst is ten opzichte van de milieubelasting. Voor een gouden ring heb je bijvoorbeeld 10 ton gouderts nodig of 10 kilo mobiele telefoons. De schatting is dat er 100 miljoen mobiele telefoons in kastjes liggen niets te doen. Er wordt nog geen 10% van de telefoons recycled. Urban mining is een absolute noodzaak om efficiënter met grondstoffen om te gaan.

Wens 3:

Ten derde dat we alle beschikbare technologie en innovatie inzetten om transparantie in productieketens te bereiken. Er zijn al vele experimenten met blockchain in verschillende ketens en daar moeten we er veel meer van hebben.

Wens 4:

Mijn vierde wens is dat merken en mensen zich meer gaan richten op het invullen van een gat in de maatschappij dan het gat in de markt.

Merken zijn aanwezig in alles wat we in het dagelijks leven doen, en hebben daardoor de kracht om het gedrag van mensen te beïnvloeden; in wat we doen, kopen en vinden. Meer merken moeten deze invloed in gaan zetten om mensen te verleiden tot betere en duurzamere keuzes. Voor merken zelf wordt dat een aldoor slimmere keuze, niet in de laatste plaats omdat het steeds lastiger wordt om je met producten te onderscheiden op kwaliteit en mogelijkheden alleen.

“Moedige merken” verbinden zich op eigen wijze aan de issues van de samenleving waar ze deel van uitmaken. Hierbij durven ze tegen de stroom in te gaan en nemen ze hun verantwoordelijkheid in het vinden van oplossingen. Deze merken worden door de consument steeds meer gewaardeerd voor hun creativiteit en de positieve bijdrage die ze leveren. Merk en mens gaan gezamenlijk de strijd aan om de gaten in de maatschappij te dichten en geven zo vorm aan meer betekenis in de economie. We zien dit opkomen door kleine bedrijven en social entreprises. De impact zal echter veel meer vanuit de mainstream merken moeten komen. Daar hoop ik dat we een grote slag zullen maken en zullen we ook ons team voor uitbreiden.

Mijn 4 wensen voor positieve verandering zijn: plantaardige voeding, alle grondstoffen gebruiken die er al zijn, transparantie in ketens en meer activistische merken die positieve gedragsverandering omarmen. Ik hoop dat we de komende 10 jaar flink gas kunnen geven. Daar werk ik graag aan mee!

Geschreven door Leontine Gast (@leontinegast) voor ons 10-jarig jubileumevenement en voor The Terrace blogs. Bekijk hier de after-movie van ons evenement. Om up to date te blijven van The Terrace activiteiten, kunt u zich inschrijven voor onze nieuwsbrief.