Circulair Event Nyenrode

Interface en Rijksoverheid zeggen YES tegen circulair ondernemen!

De aarde is een prachtig circulair ecosysteem. Iets waar we als mensen en organisaties een voorbeeld aan kunnen nemen. Hoewel de lineaire economie lange tijd dominant is geweest, levert het ook grote problemen op. Denk aan de uitputting van eindige grondstofvoorraden en de productie van afval. In de circulaire economie daarentegen worden grond- en reststoffen juist hergebruikt en is energie afkomstig uit hernieuwbare bronnen. Steeds meer ondernemingen en organisaties zien de voordelen en gaan ook circulair werken.

Daarom kwamen op 29 januari 2019 Nyenrode alumni bij elkaar om van Geanne van Arkel, Head of Sustainable Development van Interface (en MVO-manager van het jaar 2018) en Martie van Essen, Programmamanager Versnelling Verduurzaming van het Ministerie van Economische Zaken en Klimaat, te horen hoe zij steeds meer circulair gaan werken.

What’s the business case for ending life on earth?

Dit is de vraag die Ray Anderson, de oprichter van tapijtfabrikant Interface, altijd stelde als mensen hem vroegen naar de business case om duurzamer te gaan werken als bedrijf. Na het lezen van het boek The Ecology of Commerce van Paul Hawken gooide hij het roer om vanuit een persoonlijke overtuiging dat we moeten leren van de natuur en dat we als mensheid van fossiele brandstoffen af moeten. Interface lanceerde in 1996 Mission Zero, het ambitieuze plan om in 2020 geen negatieve impact meer op de wereld te hebben.

Met Mission Zero heeft het beursgenoteerde Interface tot 2017 op vele vlakken resultaat geboekt. Ten opzichte van 1996 daalde:

  • De uitstoot van broeikasgassen per productie-eenheid met 96%;
  • Het gebruik van water per productie-eenheid met 88%;
  • De CO2-voetprint van tapijttegels met 66%;
  • Het energieverbruik per productie-eenheid met 43% ;
  • 88% van de energie komt nu uit hernieuwbare bronnen;
  • En 58% van de gebruikte grondstoffen zijn gerecycled of biobased.

Ook leverde de circulaire aanpak meerwaarde op veel andere vlakken: de kosten namen af, de reputatie groeide, het stimuleerde innovatie, de betrokkenheid van medewerkers en andere stakeholders steeg en het bedrijf werd toekomstbestendiger. En nu het bijna 2020 is, heeft Interface een nieuwe missie gelanceerd: Climate Take Back, met als doelstelling om niet alleen de negatieve impact te elimineren maar ook een positieve bijdrage te leveren aan het herstel van onze planeet. Voor hen gaat de circulaire economie allang niet meer alleen over grondstoffen, maar ook over nieuwe businessmodellen, innovatie en inspiratie. Zo haalt Interface nu middels een inclusief business model een deel van haar garens uit kapotte visnetten onder andere uit de Filipijnen. Met mooie bijvangst: ook H&M en andere tapijtfabrikanten maken gebruik van de circulaire garens die door de garenleverancier ontwikkeld zijn op verzoek van Interface!

Practice what you preach

De overheid jaagt het Nederlandse bedrijfsleven met verschillende programma’s en wetgeving aan om duurzamer en meer circulair te ondernemen. Maar wat doet de Rijksoverheid eigenlijk zelf? Want met 111.000 FTE, 10% van het Nederlandse kantorenbestand en € 12 miljard inkoopkracht per jaar heeft de rijksoverheid zelf ook een enorme impact – en daarmee de kans om dingen te veranderen.

Zo boekt het programma Denk Doe Duurzaam van de rijksoverheid mooie resultaten. Uit de jaarrapportage bedrijfsvoering van het Rijk blijkt dat in 2017, ten opzichte van 2016, onder andere:

  • Het energieverbruik per m2 kantoor met 12% daalde;
  • De CO2 uitstoot met 9% afnam;
  • En dat € 7,4 miljoen bespaard werd via de rijksmarktplaats voor gebruikt kantoormeubilair.

Kopieerapparaten worden zoveel mogelijk circulair ingekocht, ICT devices worden hergebruikt, kleding van bijvoorbeeld het leger wordt hergebruikt, of vervezeld voor recycling tot handdoeken. Op de kantoren wordt gestimuleerd om papieren bekertjes meerdere malen te gebruiken. Na gebruik worden ze ingezameld en gerecycled als toiletpapier. Deze maatregelen leveren ook nog eens besparingen op. Het hergebruik van kleding bespaarde het leger tot nu toe € 500 miljoen. Toch leveren circulair en duurzaam ondernemen ook de nodige dilemma’s op voor de overheid. Soms is de schaal van wat de overheid nodig heeft een barrière. Bij de inkoop van kopieerapparaten kon bijvoorbeeld niet één leverancier voldoende circulaire apparaten leveren. En soms vergt de overstap naar een ander bedrijfsmodel investeringen – uit belastinggeld.

Een stip aan de horizon – en beide voeten op de grond

Na de twee inleidingen werden de deelnemers aan de thema-avond actief betrokken door Marjolein Baghuis van The Terrace. Aan de hand van onze "Take a stand icebreaker" moesten  – letterlijk – stelling nemen over circulair ondernemen. Het leverde mooie discussies op met de sprekers en onderling. De overtuiging dat dit nodig is en de ambitie om meer circulair te gaan werken spatten van de groep af, maar toch waren er nog de nodige twijfels over de bereidwilligheid van ieders organisatie en de manier om het echt te gaan doen.

Zo werd van de overheid een veel grotere rol toegedicht, middels eigen inzet, ondersteuning en wetgeving richting ondernemers. Al klonk er ook een duidelijk pleidooi om daar als bedrijfsleven niet op te wachten en gewoon aan de slag te gaan. Waar iedereen het over eens was, is dat deze transitie visionaire leiders nodig heeft. Tijdens de borrel praatte iedereen verder over welke rol zij zelf hebben of willen oppakken op dit gebied.

Circulair Event Rijksoverheid Interface

Deze thema-avond was een coproductie van de VCV Kringen voor Duurzaamheid en Markt & Overheid. We waren te gast op een inspirerende locatie van Mindspace in Amsterdam. ​​​​​

 

 


Co-creatie sessie, BrightPensioen

Tijdens Bright Future zijn we met onze leden de dialoog aangegaan. Het meest interactieve onderdeel was een co-creatie sessie. Deze werd begeleid werd door The Terrace, een communicatie- en adviesbureau op het gebied van MVO uit Amsterdam. Samen met de leden werd gebrainstormd over creatieve invullingen voor de toekomst van Bright. Met een veel post-its en een interactieve app kwamen de meest creatieve ideeën tot stand. De resultaten smaakten naar meer co-creatie!

Co-creatie

Het doel van de brainstorm was om samen na te denken over de vraag: Hoe kan Bright haar ledengroei laten accelereren om zo snel mogelijk winst aan de leden uit te kunnen keren?  De meerderheid van de aanwezigen was ervan overtuigd dat Bright eind 2019 de tienduizend deelnemers kan halen. Maar hoe?

The sky is the limit

Met hulp van The Terrace lieten we de deelnemers eerst dromen over de toekomst in de ronde: ‘the sky is the limit’. Deelnemers moesten zich indenken dat ze alle mogelijke middelen tot hun beschikking hadden, van oneindig veel geld tot de nieuwste technologieën. Er werden fantastische en creatieve ideeën bedacht. Zo werd geopperd dat alle nieuwe leden als beloning meegenomen worden naar een tropisch eiland en werd er een escaperoom gebouwd waar je pas uit kan komen als je een pensioen hebt geregeld.

Back to earth

Geïnspireerd door deze creatieve, maar niet altijd even realistische ideeën, werd het tijd om de ideeën te laten landen. Er mochten twee ‘sky is the limit’ ideeën worden uitgekozen om die vervolgens praktisch uit te gaan werken. De ideeën werden steeds concreter. Leden in staat stellen lokaal workshops te geven. Het openen van een kinderrekening. Lessen op scholen geven. Leden belonen met aandelen als ze een nieuw lid aandragen.

[/vc_column_text]

Doe mee!

Uit alle goede ideeën zijn de drie hoofdthema’s gekomen die verder uitgewerkt gaan worden in de deep-dive sessies.

  • Member get member. Hoe kunnen we onze bestaande deelnemers belonen voor hun ambassadeurschap. We geven immers liever ons marketing budget uit aan onze bestaande deelnemers
  • Hoe krijgen we de zzp’er aan pensioen. En dan vooral: hoe beïnvloeden we het uitstelgedrag.
  • Bright customer portal. We willen graag ons deelnemersportaal beter, mooier en klantviendelijker maken.

Ben je Bright lid en wil jij meedenken over een of meer van bovengenoemde onderwerpen? Meldt je dan aan op onze besloten Bright community op Linkedin of stuur een e-mail naar events@brightpensioen.nl. We nodigen je dan uit zodra we deze gepland hebben.


De reis van MVO, speech Pierre Hupperts

Deze blog is een samenvatting van de speech die Pierre Huppers gaf tijdens de gelegenheid van ons 10-jarig bestaan op 7 november 2017.

De reis van MVO

Pierre nam het publiek mee voor een reis langs de afgelopen dertig jaar om te laten zien welke ontwikkeling MVO heeft doorgemaakt. Van de roerige jaren ’80 waar bedrijven en activisten vaak lijnrecht tegenover bedrijven stonden, tot een voorzichtig groeiend bewustzijn in de jaren ’90 – waar bedrijven zoals The Body Shop al lieten zien dat je ook als commerciële organisatie een verantwoordelijkheid hebt om te zorgen voor mens en milieu.

In de afgelopen jaren zien we dat MVO niet langer iets is dat bedrijven of organisaties alleen doen, maar juist in samenwerking met de wereld om hen heen. Dit blijkt hard nodig, omdat de grote en complexe uitdagingen van deze tijd niet door één individuele partij kunnen worden opgelost.

Tegelijkertijd is dit ook moeilijk, omdat we ons steeds dieper begraven achter ons eigen monopolie op de waarheid. We vinden het lastig ons open te stellen voor het onbekende en om de complexiteit van deze verschillende perspectieven te accepteren.

Een nieuwe balans

De oplossing ligt volgens Pierre in het zoeken naar wat ons bindt. Volgens de Afrikaanse wijsheid Ubuntu, “ik ben omdat wij zijn”, zijn we ondanks onze verschillen allemaal met elkaar verbonden. We moeten op zoek naar een nieuwe balans, tussen ons eigen belang en het algemeen belang. Dit vinden van de balans is dan ook de basis voor The Terrace bij het creëren van positive change!

Heb je ons jubileumevenement gemist? Bekijk hier de after-movie!


Terugblik op 10 jaar positive change - Blog Leontine Gast (1/2)

Deze blog is gebaseerd op de speech die Leontine Gast, oprichter van The Terrace, gaf tijdens de gelegenheid van ons 10-jarig bestaan op 7 november 2017. Dit is een terugblik op het ontstaan van The Terrace in 2007, in de volgende blog schetst Leontine juist een vooruitblik aan de hand van haar eigen wensenlijstje voor de toekomst.

Wat speelde er in 2007 allemaal?

In de wereld van voeding startte het Europese EKO keurmerk, begon UTZ Certified met het Cacaoprogramma en lanceerde de Dierenbescherming het Beter Leven Keurmerk. De eerste Nederlandse Fair Trade Week ziet het licht. Aandacht voor klimaatverandering blijkt uit het feit dat de IPCC de Nobelprijs voor de Vrede ontvangt. En het was warm in 2007: de gemiddelde temperatuur was 11,2 graden en samen met 2006 de warmste jaren ooit gemeten sinds 1706.

Dit bestond er allemaal nog niet: WhatsApp, Uber, AirBnB, Spotify, Tesla en Pinterest. En de zoekterm ‘circulaire economie’ leverde nog geen enkel resultaat op.

We moesten vaak nog uitleggen dat duurzaamheid geen hype was, maar een onderdeel van de bedrijfsvoering. Dat het niet alleen om milieu maar ook om mensen ging. Inmiddels houden we ons gelukkig veel meer bezig met het bedenken en implementeren van oplossingen.

Hoe The Terrace is ontstaan

In 2006 ben ik weg gegaan bij Albert Heijn waar ik 9 jaar gewerkt heb. Daar ben ik in dienst gekomen als initiatiefnemer en oprichter van de biologische productlijn, een vernieuwend idee dat heel spannend was voor AH. En zeker ook voor mij! Ik wilde die impact voor de biologische landbouw graag bereiken. Dat lukte ook, en ik groeide binnen de organisatie. Gaandeweg werd ik echter steeds meer onderdeel van het bedrijf en begon mijn eigenheid wat te verliezen.

Ik was dus op zoek naar iets nieuws, maar wist nog niet precies wat en in welke vorm. Wat ik wel heel goed wist is dat ik me weer voor 100% bezig wilde houden met de wereld mooier maken. Dat was altijd al mijn drijfveer. Voor mijn eerste baan na mijn studie solliciteerde ik bij Unilever; daar kreeg ik een afwijzing met de motivatie dat ik wel slim genoeg was, maar ook te maatschappelijk geëngageerd was om bij het bedrijf te passen. Opvallend is dat toentertijd duurzaamheid helemaal nog niet op de agenda stond.

Vanaf midden 2000 zette het Nederlandse bedrijfsleven langzaam maar zeker het onderwerp duurzaamheid op de agenda. Uit ervaring als de eerste MVO-manager van AH en wellicht ook in Nederland, wist ik dat dit soort trajecten vaak tergend traag gingen. Zeker als er geen business case tegenover stond, werd het al snel heel dikke stroop. En omdat ik nogal ongeduldig van aard ben, dacht ik al snel dat dit soort trajecten prima bij verschillende bedrijven tegelijkertijd konden lopen. En dat ik mijn liefde voor merkstrategie daar goed voor kon inzetten. Zo begon ik in 2007 The Terrace, met de pay-off, “sustainable brands, competative edge”. Duurzaamheid als onderscheidend vermogen.

Mijn eerste opdracht was het creëren en toetsen van een innovatief drinkwater apparaat van Philips voor de Indiase markt. De eerste stagiaire betaalde ik aan het einde van de eerste maand cash omdat ik eigenlijk niet wist hoe dat werkte. Mijn zus die arbeidsadvocaat is, vond dat helemaal geen goed idee en heeft sindsdien alle contracten voor The Terrace gemaakt. De tweede opdracht was in samenwerking met Pierre Hupperts voor de HIER campagne. Een klimaat campagne om mensen en bedrijven bewust te maken van energieverbruik en wat je allemaal kon doen om je impact op het milieu te verminderen.

Limburgse honing en de Amsterdamse mosterd

Pierre en ik hebben elkaar in de 90er jaren ontmoet bij het Social Venture Network en aten sindsdien tenminste 1 keer per jaar Thais bij Birdies op de Zeedijk. Hoe verschillend wij als personen en achtergronden ook zijn, onze zakelijke en inhoudelijke gelijkgestemdheid maakt dat we goed samenwerken en dat leidde er in 2011 toe dat Pierre als partner toetrad tot Terrace. De combinatie van de Limburgse honing en de Amsterdamse mosterd levert voor onze klanten een mooi resultaat.

Het betekende wel dat Terrace een hybride positionering heeft; van strategie en stakeholder dialogen aan de ene kant en merkpositionering en communicatie aan de andere kant. We combineren de klassieke consultancy en de communicatiebureaus. Een breed pakket van diensten dus voor een klein bedrijf. Echter, het groene hart is wat alles met elkaar verbindt. De wens om de wereld mooier te maken, het analytische vermogen om keuzes te maken, de creativiteit om de vertaalslag naar de markt te maken. We zijn allemaal intrinsiek inhoudelijk gemotiveerd, willen van de hoed en de rand weten. Laatst zei iemand tegen mij dat we eigenlijk een content bureau zijn, ik denk dat dat ook wel klopt.

Vandaag

Anno 2017 zijn we met een vaste kern van 9 mensen, door alle werkende generaties heen. Zo houden de verschillende leeftijden elkaar goed op de hoogte en scherp. Er is bij Terrace altijd een bovengemiddeld aantal vrouwen werkzaam. Waarom weet ik niet, maar het feit is dat we dus altijd op zoek zijn naar groene mannen! We werken met een flexibele schil van experts op het gebied van Public Affairs, Video creatie, Infographics, Webbouwer, Dtp, etc. Zo hebben we altijd in huis wat we precies nodig hebben.

Ik vind dat je jong talent een baan moet bieden, zo krijgen ze een stabiele start in hun werkzame leven en kunnen ze eventueel een hypotheek aanvragen! We hebben vele geweldige medewerkers mogen begeleiden tot positive agents. En we hebben maar liefst 26 stagiaires opgeleid.

We hebben tot nu toe voor ruim 115 klanten gewerkt, van Ahrend tot Zonnatura. Met diverse vragenstukken op gebied van MVO strategie, merkstrategie en communicatie. Soms een opdracht van 2 maanden, soms voor vele jaren. We zijn 2 keer verhuisd en is er nog nooit een rekening niet betaald!

Ons werk betekent dat we in de kern van organisaties voor verandering zorgen, en dat heeft een grote mate van intimiteit. Als je geen vertrouwen hebt van de klant is het eigenlijk niet mogelijk om de gewenste verandering in gang te zetten. Een aardige anekdote is van een commercieel directeur jaren geleden. Hij ontving ons me de woorden: het is een zwarte dag, dat wij nou dure adviseurs moeten inhuren om ons MVO-beleid te maken. Jullie krijgen driekwartier en dat is eigenlijk al te lang! Na ruim 2 uur namen we afscheid en is hij altijd een ambassadeur geweest om MVO te implementeren en om ons aan te bevelen. Ons werk is eigenlijk altijd maatwerk, financieel niet altijd het meest rendabele maar wel het beste resultaat voor onze klanten.

Ik ben er trots op dat we met zo veel mooie bedrijven, merken en organisaties hebben mogen werken. In ons jubileumboekje laten we aan de hand van een aantal cases (NutriciaDopperMethodUnilever, Sociaal-Economische RaadSolidaridadResponsible Mining IndexLa CoppaAction) zien wat we bereikt hebben. Het was lastig om keuzes te maken over wie er in het boekje kwam, er zijn zoveel mooie verhalen te vertellen…

Toekomst

Voor de toekomst heb ik concrete 4 wensen voor positieve verandering waarmee we in mijn ogen de komende 10 jaar flink gas kunnen geven. Hier zal ik verder op ingaan in mijn volgende blog! Deze kan je begin januari verwachten! Stay tuned...

Heb je ons jubileumevenement gemist? Bekijk hier de after-movie!


Maak je volgende duurzaamheidsverslag een instrument voor positive change

Hoe kan een duurzaamheidverslag van een last omgezet worden in een instrument voor een betere toekomst? In eerdere gezamenlijke blog posts hadden we het vooral over materialiteit, maar uiteindelijk gaat het natuurlijk om het creëren van die betere toekomst. Deze blog gaat over manieren om meer uit het verslagleggingsproces te halen. Hopelijk precies op tijd voor diegene die zich midden in de planning van het volgende duurzaamheidsverslag bevinden.

Elk jaar komt de verslagleggingscyclus terug en elk jaar opnieuw komt er veel werk bij kijken. Vanzelf ontstaat dan de vraag of het die investering waard is. Voegt het verslag waarde toe aan de strategie van het bedrijf en aan haar duurzaamheidsinspanningen voor een betere toekomst? Draagt het bij aan de strategische doelen van het bedrijf, naast de naleving van regelgeving en de verantwoordingsverwachtingen van de stakeholders? Voor een verslaggevingsproces conform alle richtlijnen is het antwoord op deze vragen waarschijnlijk nee.

Waarom? Ten eerste omdat duurzaamheidsverslaggeving altijd in een spagaat zit. Duurzaamheid gaat over de toekomst en over lange termijn denken, maar bedrijfsrapportages gaan over het verleden en hebben een tijdsspanne van enkel één jaar. Ten tweede omdat de meeste bedrijven het verslaggevingsproces niet gebruiken om een daadwerkelijke verbinding te maken tussen de huidige duurzaamheidsprestaties en de toekomst. Met onze onderstaande tips kan je deze spagaat overbruggen en kan je het verslaggevingsproces als een krachtig instrument ingezetten. Daar gaan we dan!

Rapporteer het verleden in de context van de toekomst 

Begin bij de wereld die je voor de toekomst wilt! In wat voor wereld wil het bedrijf over vijf tot tien jaar werken? In plaats van alleen terug te kijken, raden wij aan het duurzaamheidsverslag te starten vanuit de lange termijn visie en missie van het bedrijf. Het verslag geeft vervolgens een overzicht van waar het bedrijf zich op dit moment bevindt binnen de beoogde planning.

Wat moet het bedrijf doen om deze visie te bereiken? Hoe ontwikkelen de inspanningen van het bedrijf zich om daar te komen? Als je aan het verslag begint met de visie en met deze vragen, dan schrijf je in de context van de toekomst. Dit is een veel nuttiger perspectief voor het bedrijf zelf en voor de lezers van het verslag.

Focus op wat voor de toekomst belangrijk is

Gebruik de materialiteitsanalyse verder dan het verslag! De meeste verslaggevingsrichtlijnen omvatten een zogenaamde materialiteitsanalyse om de duurzaamheidsonderwerpen te identificeren die in het verslag opgenomen moeten worden. De analyse conform de richtlijnen gaat meestal over wat stakeholders willen weten of wat het bedrijf als belangrijke risico's beschouwt, gebaseerd op eerdere prestaties en angsten voor de toekomst.

Wil je duurzaamheid naar een hoger niveau tillen, ga dan verder dan dit en stel de vraag: 'wat zijn de belangrijkste onderwerpen die we op strategisch niveau moeten managen om waarde te creëren voor zowel het bedrijf als voor de samenleving?' Betrek senior management bij deze analyse. De materialiteitsanalyse zal dan niet alleen de inhoud van het duurzaamheidsverslag informeren, maar zal dan ook een strategische discussie triggeren en een nieuw perspectief geven op wat belangrijk is. Dat is het moment voor duurzaamheid (en duurzaamheidsverslaggeving) om op de agenda van het senior management te komen.

Betrek de stakeholders voor je beoogde toekomst

Betrek je stakeholders bij waardecreatie! Stakeholders zijn van essentieel belang om werkelijk waarde te creëren voor het bedrijf en voor de samenleving. Betrek hen dan ook niet alleen bij het kiezen van de belangrijkste onderwerpen voor het duurzaamheidsverslag (zoals de meeste verslaggevingsrichtlijnen voorschrijven). Nogmaals, maak deze stap van de verslaggevingscyclus strategisch van aard in plaats van deze te beperken tot de scope van het verslag.

En blijf vervolgens ook echt in gesprek met de stakeholders. Beperk de rol van je stakeholders niet tot het kiezen van de onderwerpen. Luister echt naar wat er voor hen van belang is en wat hun doelen zijn. Verken gezamenlijk de wereld die jullie willen bouwen en het pad dat jullie voor oog stellen om daar te komen. Alleen dan ontstaan er kansen voor samenwerking en co-creatie om zowel je bedrijf als de samenleving sterker te maken.

Met deze tips kan je het duurzaamheidsverslag gebruiken als een instrument voor positieve veranderingen voor de toekomst, in tegenstelling tot een veel beperktere registratie van positieve veranderingen in het verleden. Laat ons weten welke tips je het meest nuttig vond!

Deze blog post maakt deel uit van een serie over duurzaamheidsverslaggeving en materialiteit. Het is geschreven door Marjolein Baghuis van The Terrace en Nelmara Arbex van Arbex & Company. Bij GRI hebben zij samengewerkt aan de ontwikkeling en stakeholder engagement rond de G4 Sustainability Reporting Guidelines. Beiden ondersteunen ze nu bedrijven bij strategische duurzaamheidsuitdagingen, materialiteitsanalyses en communicatie.