Co-creatie sessie, BrightPensioen

Tijdens Bright Future zijn we met onze leden de dialoog aangegaan. Het meest interactieve onderdeel was een co-creatie sessie. Deze werd begeleid werd door The Terrace, een communicatie- en adviesbureau op het gebied van MVO uit Amsterdam. Samen met de leden werd gebrainstormd over creatieve invullingen voor de toekomst van Bright. Met een veel post-its en een interactieve app kwamen de meest creatieve ideeën tot stand. De resultaten smaakten naar meer co-creatie!

Co-creatie

Het doel van de brainstorm was om samen na te denken over de vraag: Hoe kan Bright haar ledengroei laten accelereren om zo snel mogelijk winst aan de leden uit te kunnen keren?  De meerderheid van de aanwezigen was ervan overtuigd dat Bright eind 2019 de tienduizend deelnemers kan halen. Maar hoe?

The sky is the limit

Met hulp van The Terrace lieten we de deelnemers eerst dromen over de toekomst in de ronde: ‘the sky is the limit’. Deelnemers moesten zich indenken dat ze alle mogelijke middelen tot hun beschikking hadden, van oneindig veel geld tot de nieuwste technologieën. Er werden fantastische en creatieve ideeën bedacht. Zo werd geopperd dat alle nieuwe leden als beloning meegenomen worden naar een tropisch eiland en werd er een escaperoom gebouwd waar je pas uit kan komen als je een pensioen hebt geregeld.

Back to earth

Geïnspireerd door deze creatieve, maar niet altijd even realistische ideeën, werd het tijd om de ideeën te laten landen. Er mochten twee ‘sky is the limit’ ideeën worden uitgekozen om die vervolgens praktisch uit te gaan werken. De ideeën werden steeds concreter. Leden in staat stellen lokaal workshops te geven. Het openen van een kinderrekening. Lessen op scholen geven. Leden belonen met aandelen als ze een nieuw lid aandragen.

[/vc_column_text]

Doe mee!

Uit alle goede ideeën zijn de drie hoofdthema’s gekomen die verder uitgewerkt gaan worden in de deep-dive sessies.

  • Member get member. Hoe kunnen we onze bestaande deelnemers belonen voor hun ambassadeurschap. We geven immers liever ons marketing budget uit aan onze bestaande deelnemers
  • Hoe krijgen we de zzp’er aan pensioen. En dan vooral: hoe beïnvloeden we het uitstelgedrag.
  • Bright customer portal. We willen graag ons deelnemersportaal beter, mooier en klantviendelijker maken.

Ben je Bright lid en wil jij meedenken over een of meer van bovengenoemde onderwerpen? Meldt je dan aan op onze besloten Bright community op Linkedin of stuur een e-mail naar events@brightpensioen.nl. We nodigen je dan uit zodra we deze gepland hebben.


Een Voedseltransitie of trend?

Je kan er niet meer om heen. Er is de afgelopen jaren een trend zichtbaar waarbij de maatschappij interesse toont in een transparantere, kortere voedselketen met gezond en duurzaam voedsel. Deze trend wordt versterkt door de recente voedselschandalen die dagelijks in het nieuws voorbij komen: het fipronil-schandaal in de pluimveesector, de stalbrand in Erichem en de fraude met paardenvlees. Maar gaat deze trend ook echt omslaan in een transitie?

Deze vraag werd 10 april gesteld tijdens de masterclass voedseltransitie. Onder leiding van Sandra van Kampen (Co-auteur van het boek VOER) werd er met een enthousiaste groep professionals naast de huidige stand van zaken ook een blik geworpen op het toekomstige voedselsysteem.

Een voedseltransitie, wat is dat?

Een transitie is een radicale verandering van een systeem. Een goed voorbeeld van een voedseltransitie is de periode na de Tweede Wereldoorlog waarbij vanuit het uitgangspunt ‘nooit meer honger’ een overgang is gemaakt naar voedselsysteem gebaseerd op schaalvergroting en intensivering. Door deze transitie is een globale voedselmarkt ontstaan waarop voedsel voor een zo laag mogelijke prijs wordt aangeboden. De aanbieder van de laagste inkoopprijs wint een plek in de schappen van de supermarkt. Helaas ongeacht de milieuschade en afstand die het product moet afleggen.

Het Nederlandse voedselsysteem

In Nederland heeft deze transitie geleid tot een voedselsysteem waarbij de fysieke en sociale afstand tussen producent en consument steeds groter is geworden. Door de hoeveelheid schakels en de macht van vijf inkoopkantoren in het systeem, kan de boer geen eerlijke prijs voor zijn product ontvangen.

Kunnen we dit systeem doorbreken?

Ja, we kunnen dit systeem zeker doorbreken! Kijk maar is naar de opkomst van initiatieven die positieve impact willen maken. Om er een paar te noemen: Willem&Drees, Kipster, BioRomeo, The Dutch Weed Burger en De Vegetarische Slager. Met de lancering van de Transitiecoalitie Voedsel in 2017 is er een serieus begin gemaakt om de krachten van deze initiatieven te bundelen om de beoogde transitie te versnellen.

Een voortrekker in de voedseltransitie: Willem & Drees

Drees Peter van den Bosch, één van de oprichters van Willem & Drees, besefte in de loop van zijn carrière bij Unilever dat het voedselsysteem aan verandering toe is. Het omslagpunt was het moment dat Drees de opdracht kreeg om Knorr Vie (een plastic flesje met 50% van de dagelijkse aanbevolen hoeveelheid groente en fruit) in de schappen van de supermarkt te krijgen.

‘’Ik dacht, als mijn kinderen leren dat groente en fruit uit een flesje komt dan gaat het echt de verkeerde kant op’’.

Drees wil met zijn bedrijf Willem & Drees een voortrekker zijn van de voedseltransitie door buiten het huidige voedselsysteem om een korte keten op te zetten. Zijn missie is volledige transparantie over de herkomst, impact en prijsverdeling van de producten. Door deze werkwijze krijgt de boer weer een eerlijke prijs voor zijn product en weet de consument weer waar zijn eten vandaan komt.

De volgende stap in de voedseltransitie

Volgens Frederike Praasterink (HAS) moeten we niet langer werken aan het verduurzamen van het huidige voedselsysteem. Er moet een transformatie komen naar een ander systeem door nieuwe verbindingen te leggen met de natuur, producenten en consumenten. De waarde van voedsel moet opnieuw worden bepaald doormiddel van true pricing, waarbij de werkelijke kosten, inclusief milieuschade, in de prijs worden opgenomen.

De weg naar een nieuw voedselsysteem is nog lang en dat we pas aan het begin van de transitie zitten is duidelijk. Maar een begin van de transitie is een feit en daar werken wij als The Terrace graag aan mee!

Wist je dat één van onze pilaren voedsel is? Wil je met ons sparren over de voedseltransitie? Neem dan gerust contact met ons op via hello@theterrace.nl. Of wil je op de hoogte worden gehouden van onze activiteiten? Meld je dan hier aan voor onze nieuwsbrief!

Deze blog is geschreven door Ries Verhoeven, stagiair bij The Terrace. Hij heeft sinds kort zijn Bachelor Sociale Geografie op zak en schreef zijn scriptie over voedselcoöperaties in Utrecht.


De toekomst van positive change - Blog Leontine Gast (2/2)

Hoe kunnen we nog meer positive change bereiken in de toekomst? Deze blog is gebaseerd op de speech die Leontine Gast gaf tijdens de gelegenheid van ons 10-jarig bestaan op 7 november 2017. In haar vorige blog keek Leontine terug op het ontstaan van The Terrace in 2007. Hier kijkt ze juist naar de toekomst van positive change aan de hand van haar eigen wensenlijstje –vier wensen.

Toekomst

Op vele gebieden is positieve verandering urgent: wij richten ons vooral op voeding, textiel en energie. Ik had 10 jaar geleden al haast, inmiddels is er geen tijd te verliezen om verbeteringen af te dwingen. Zeer urgente vraagstukken vragen om een slimme, innovatieve en integrale aanpak. Wat heel positief is dat er steeds meer formele doelstellingen komen. Die geven op nationaal en binnen bedrijven richting en bepalen het tempo.

Steeds vaker hoor je dat alle oplossingen voor veel van de maatschappelijke issues er al zijn. Zo weten we prima dat we afscheid moeten nemen van fossiele brand- en grondstoffen en dat we naar hernieuwbare materialen moeten. Waarom is het dan zo lastig om die oplossingen te omarmen en te implementeren. Dat antwoord ligt diep in onszelf, in ons allemaal.

Het menselijke gedrag is hetgeen ons tegenhoudt en ons verder brengt. Maar wij staan onszelf nog veel te vaak in de weg. Ons gedrag heeft meestal een korte termijn focus, soms per kwartaal, terwijl we beslissingen moeten nemen voor de lange termijn, de toekomst van generaties. Ons gedrag richt zich op het oplossen van zichtbare zaken, terwijl we beslissingen moeten nemen over onzichtbare zaken zoals CO2. Ons gedrag richt zich op het welzijn van mensen dichtbij, terwijl de migratie vanuit ver weg daar juist een grote rol in speelt.

Veel van ons leven nog altijd in de ver-van-mijn-bed-show en sommigen bouwen zelfs groot cynisme op, dat vind ik gevaarlijk. De wetenschap wordt afgedaan als verkeerd geïnformeerd en we blijven doen wat we altijd al deden. Namelijk meer nemen dan er feitelijk is. In 2017 vond de World Overshoot Day plaats op 2 augustus. In 1992 was ik in Rio de Janeiro, de eerste conferentie van de Verenigde Naties waar de onderwerpen ecologie en economie met elkaar verbonden werden. Toen was dit nog op 13 oktober, een dikke twee maanden later. En aangezien we nog steeds maar toegang hebben tot 1 planeet zullen we dus meer, betere en grotere stappen moeten zetten. En wel op mondiaal niveau. De 17 SDG’s geven duidelijk richting. Goal nummer 12, sustainable consumptie en productie is wat mij betreft de meest belangrijke om de andere 16 te kunnen realiseren en daar heb ik 4 toekomst wensen over.

Wens 1:

De eerste is om vaart te maken met de implementatie van een voedingspatroon waar plantaardige eiwitten een hoofdrol in spelen. Daar zijn vele redenen voor:

  • Ten eerste het klimaat: Landbouw dieren zijn goed voor een belangrijk deel van de CO2- emissies. De CO2 kilo equivalent van rundvlees is 27, die van eieren 4,8 en van bonen 2.
  • Ten tweede het milieu: 70% van het landbouwareaal wereldwijd wordt gebruikt voor de teelt van veevoer, inclusief pesticides en kunstmest. De gewassen zijn vooral soja en mais. Daarvoor worden bossen gekapt; dit levert monoculturen, verlies aan biodiversiteit en verschraling van de gronden.
  • Ten derde de mensen, de boeren: De spiraal om steeds groter te worden levert zeker niet altijd een beter product, een gelukkiger boer, voor een betere prijs. Het lijkt vaker juist een race naar beneden zonder winnaars. Stel je toch eens voor dat er wereldwijd 1 maaltijd per week verandert van gehaktballetjes naar groenteballetje, van kipnuggets naar falafel.

wens 1:

Mijn tweede wens is dat we alleen nog grondstoffen gebruiken die er al zijn. Voor het eerst in onze tijd leven we als mensheid voorbij onze planetary boundries. Onze levensstijl vraagt nu al 1,8 planeten en als we zo doorgaan houdt het simpelweg op. 3 miljard mensen bewegen van de lage klasse naar de middel klasse in 2030. Dat is goed nieuws, maar het geeft enorme druk op grondstoffen. Dus moeten we onze consumptie en productiepatronen opnieuw herzien.

Elke minuut worden er 1 miljoen plastic flessen gekocht. In 2015 werd 9% van het plastic recycled, 12% verbrand en 79% ging naar de stort. We kunnen alle materialen opnieuw gebruiken en datgene wat we nog uit de grond moeten halen wordt daarvoor gebruikt waar het nut het grootst is ten opzichte van de milieubelasting. Voor een gouden ring heb je bijvoorbeeld 10 ton gouderts nodig of 10 kilo mobiele telefoons. De schatting is dat er 100 miljoen mobiele telefoons in kastjes liggen niets te doen. Er wordt nog geen 10% van de telefoons recycled. Urban mining is een absolute noodzaak om efficiënter met grondstoffen om te gaan.

Wens 3:

Ten derde dat we alle beschikbare technologie en innovatie inzetten om transparantie in productieketens te bereiken. Er zijn al vele experimenten met blockchain in verschillende ketens en daar moeten we er veel meer van hebben.

Wens 4:

Mijn vierde wens is dat merken en mensen zich meer gaan richten op het invullen van een gat in de maatschappij dan het gat in de markt.

Merken zijn aanwezig in alles wat we in het dagelijks leven doen, en hebben daardoor de kracht om het gedrag van mensen te beïnvloeden; in wat we doen, kopen en vinden. Meer merken moeten deze invloed in gaan zetten om mensen te verleiden tot betere en duurzamere keuzes. Voor merken zelf wordt dat een aldoor slimmere keuze, niet in de laatste plaats omdat het steeds lastiger wordt om je met producten te onderscheiden op kwaliteit en mogelijkheden alleen.

“Moedige merken” verbinden zich op eigen wijze aan de issues van de samenleving waar ze deel van uitmaken. Hierbij durven ze tegen de stroom in te gaan en nemen ze hun verantwoordelijkheid in het vinden van oplossingen. Deze merken worden door de consument steeds meer gewaardeerd voor hun creativiteit en de positieve bijdrage die ze leveren. Merk en mens gaan gezamenlijk de strijd aan om de gaten in de maatschappij te dichten en geven zo vorm aan meer betekenis in de economie. We zien dit opkomen door kleine bedrijven en social entreprises. De impact zal echter veel meer vanuit de mainstream merken moeten komen. Daar hoop ik dat we een grote slag zullen maken en zullen we ook ons team voor uitbreiden.

Mijn 4 wensen voor positieve verandering zijn: plantaardige voeding, alle grondstoffen gebruiken die er al zijn, transparantie in ketens en meer activistische merken die positieve gedragsverandering omarmen. Ik hoop dat we de komende 10 jaar flink gas kunnen geven. Daar werk ik graag aan mee!

Geschreven door Leontine Gast (@leontinegast) voor ons 10-jarig jubileumevenement en voor The Terrace blogs. Bekijk hier de after-movie van ons evenement. Om up to date te blijven van The Terrace activiteiten, kunt u zich inschrijven voor onze nieuwsbrief.

 


De reis van MVO, speech Pierre Hupperts

Deze blog is een samenvatting van de speech die Pierre Huppers gaf tijdens de gelegenheid van ons 10-jarig bestaan op 7 november 2017.

De reis van MVO

Pierre nam het publiek mee voor een reis langs de afgelopen dertig jaar om te laten zien welke ontwikkeling MVO heeft doorgemaakt. Van de roerige jaren ’80 waar bedrijven en activisten vaak lijnrecht tegenover bedrijven stonden, tot een voorzichtig groeiend bewustzijn in de jaren ’90 – waar bedrijven zoals The Body Shop al lieten zien dat je ook als commerciële organisatie een verantwoordelijkheid hebt om te zorgen voor mens en milieu.

In de afgelopen jaren zien we dat MVO niet langer iets is dat bedrijven of organisaties alleen doen, maar juist in samenwerking met de wereld om hen heen. Dit blijkt hard nodig, omdat de grote en complexe uitdagingen van deze tijd niet door één individuele partij kunnen worden opgelost.

Tegelijkertijd is dit ook moeilijk, omdat we ons steeds dieper begraven achter ons eigen monopolie op de waarheid. We vinden het lastig ons open te stellen voor het onbekende en om de complexiteit van deze verschillende perspectieven te accepteren.

Een nieuwe balans

De oplossing ligt volgens Pierre in het zoeken naar wat ons bindt. Volgens de Afrikaanse wijsheid Ubuntu, “ik ben omdat wij zijn”, zijn we ondanks onze verschillen allemaal met elkaar verbonden. We moeten op zoek naar een nieuwe balans, tussen ons eigen belang en het algemeen belang. Dit vinden van de balans is dan ook de basis voor The Terrace bij het creëren van positive change!

Heb je ons jubileumevenement gemist? Bekijk hier de after-movie!


Maak je volgende duurzaamheidsverslag een instrument voor positive change

Hoe kan een duurzaamheidverslag van een last omgezet worden in een instrument voor een betere toekomst? In eerdere gezamenlijke blog posts hadden we het vooral over materialiteit, maar uiteindelijk gaat het natuurlijk om het creëren van die betere toekomst. Deze blog gaat over manieren om meer uit het verslagleggingsproces te halen. Hopelijk precies op tijd voor diegene die zich midden in de planning van het volgende duurzaamheidsverslag bevinden.

Elk jaar komt de verslagleggingscyclus terug en elk jaar opnieuw komt er veel werk bij kijken. Vanzelf ontstaat dan de vraag of het die investering waard is. Voegt het verslag waarde toe aan de strategie van het bedrijf en aan haar duurzaamheidsinspanningen voor een betere toekomst? Draagt het bij aan de strategische doelen van het bedrijf, naast de naleving van regelgeving en de verantwoordingsverwachtingen van de stakeholders? Voor een verslaggevingsproces conform alle richtlijnen is het antwoord op deze vragen waarschijnlijk nee.

Waarom? Ten eerste omdat duurzaamheidsverslaggeving altijd in een spagaat zit. Duurzaamheid gaat over de toekomst en over lange termijn denken, maar bedrijfsrapportages gaan over het verleden en hebben een tijdsspanne van enkel één jaar. Ten tweede omdat de meeste bedrijven het verslaggevingsproces niet gebruiken om een daadwerkelijke verbinding te maken tussen de huidige duurzaamheidsprestaties en de toekomst. Met onze onderstaande tips kan je deze spagaat overbruggen en kan je het verslaggevingsproces als een krachtig instrument ingezetten. Daar gaan we dan!

Rapporteer het verleden in de context van de toekomst 

Begin bij de wereld die je voor de toekomst wilt! In wat voor wereld wil het bedrijf over vijf tot tien jaar werken? In plaats van alleen terug te kijken, raden wij aan het duurzaamheidsverslag te starten vanuit de lange termijn visie en missie van het bedrijf. Het verslag geeft vervolgens een overzicht van waar het bedrijf zich op dit moment bevindt binnen de beoogde planning.

Wat moet het bedrijf doen om deze visie te bereiken? Hoe ontwikkelen de inspanningen van het bedrijf zich om daar te komen? Als je aan het verslag begint met de visie en met deze vragen, dan schrijf je in de context van de toekomst. Dit is een veel nuttiger perspectief voor het bedrijf zelf en voor de lezers van het verslag.

Focus op wat voor de toekomst belangrijk is

Gebruik de materialiteitsanalyse verder dan het verslag! De meeste verslaggevingsrichtlijnen omvatten een zogenaamde materialiteitsanalyse om de duurzaamheidsonderwerpen te identificeren die in het verslag opgenomen moeten worden. De analyse conform de richtlijnen gaat meestal over wat stakeholders willen weten of wat het bedrijf als belangrijke risico's beschouwt, gebaseerd op eerdere prestaties en angsten voor de toekomst.

Wil je duurzaamheid naar een hoger niveau tillen, ga dan verder dan dit en stel de vraag: 'wat zijn de belangrijkste onderwerpen die we op strategisch niveau moeten managen om waarde te creëren voor zowel het bedrijf als voor de samenleving?' Betrek senior management bij deze analyse. De materialiteitsanalyse zal dan niet alleen de inhoud van het duurzaamheidsverslag informeren, maar zal dan ook een strategische discussie triggeren en een nieuw perspectief geven op wat belangrijk is. Dat is het moment voor duurzaamheid (en duurzaamheidsverslaggeving) om op de agenda van het senior management te komen.

Betrek de stakeholders voor je beoogde toekomst

Betrek je stakeholders bij waardecreatie! Stakeholders zijn van essentieel belang om werkelijk waarde te creëren voor het bedrijf en voor de samenleving. Betrek hen dan ook niet alleen bij het kiezen van de belangrijkste onderwerpen voor het duurzaamheidsverslag (zoals de meeste verslaggevingsrichtlijnen voorschrijven). Nogmaals, maak deze stap van de verslaggevingscyclus strategisch van aard in plaats van deze te beperken tot de scope van het verslag.

En blijf vervolgens ook echt in gesprek met de stakeholders. Beperk de rol van je stakeholders niet tot het kiezen van de onderwerpen. Luister echt naar wat er voor hen van belang is en wat hun doelen zijn. Verken gezamenlijk de wereld die jullie willen bouwen en het pad dat jullie voor oog stellen om daar te komen. Alleen dan ontstaan er kansen voor samenwerking en co-creatie om zowel je bedrijf als de samenleving sterker te maken.

Met deze tips kan je het duurzaamheidsverslag gebruiken als een instrument voor positieve veranderingen voor de toekomst, in tegenstelling tot een veel beperktere registratie van positieve veranderingen in het verleden. Laat ons weten welke tips je het meest nuttig vond!

Deze blog post maakt deel uit van een serie over duurzaamheidsverslaggeving en materialiteit. Het is geschreven door Marjolein Baghuis van The Terrace en Nelmara Arbex van Arbex & Company. Bij GRI hebben zij samengewerkt aan de ontwikkeling en stakeholder engagement rond de G4 Sustainability Reporting Guidelines. Beiden ondersteunen ze nu bedrijven bij strategische duurzaamheidsuitdagingen, materialiteitsanalyses en communicatie.

 


Niet-financiele verslaglegging: van vragen en klagen naar verkennen en kleur bekennen

In de afgelopen maanden is er veel te doen geweest rondom de jaarverslaggeving van bedrijven. Op zich niet vreemd, omdat veel bedrijven hun jaarverslag publiceren in de eerste maanden van het jaar. Maar dit jaar leek er meer discussie te zijn rondom niet-financiële ofwel duurzaamheidverslaglegging. Deels veroorzaakt door de nieuwe EU Richtlijn over Niet-Financiële VerslagleggingMaar ook door het steeds groeiende aantal bedrijven dat toegevoegde waarde haalt uit de integratie van duurzaamheidsthema's in hoe zij hun resultaten beoordelen en communiceren.

Voldoen aan de vragen van de EU Directive over Niet-Financiële Verslaglegging

Met als onderliggende gedachte dat transparantie over duurzaamheid zal leiden tot betere prestaties, heeft de EU een richtlijn over niet-financiële verslaglegging aangenomen. Ondertussen is dat in bijna alle EU landen omgezet tot nationale wetgeving. De richtlijn is van toepassing op beursgenoteerde bedrijven, banken en verzekeraars met meer dan 500 werknemers. Het vraagt om openbaarmaking van diverse niet-financiële onderwerpen, om belanghebbenden een beter beeld te geven over het duurzaamheidsbeleid en de prestaties van het bedrijf. Wat zijn de onderwerpen waar de EU om vraagt? Het moet ten minste het beleid en de risicoanalyse bevatten, plus de resultaten en kengetallen over:

* milieuzaken;

* sociale en personeelsonderwerpen;

* respect voor mensenrechten;

* maatregelen tegen corruptie en omkoping;

* diversiteit in de raden van bestuur en commissarissen.

De richtlijn schrijft niet in detail voor hoe de verslaglegging eruit dient te zien. Als een bedrijf (nog) niet kan rapporteren over een onderwerp, mag het gewoon uitleggen waarom niet. En bedrijven zijn vrij om de informatie naar eigen inzicht te structeren en publiceren. Het kan als deel van het jaarverslag of in een apart document. In tegenstelling tot de financiële verslagen, hoeft deze data niet extern geverifieerd te worden. Wel moet de accountant checken of alle relevante informatie openbaar gemaakt is en of deze niet in strijd is met andere beschikbare bedrijfsinformatie.

Klagen over de rapportageverplichting

Naar verwachting is deze richtlijn van toepassing op 6000 Europese bedrijven. Dus je zou wat gezucht en geklaag van deze groep verwachten. Echter, de meeste van deze bedrijven rapporteren hun duurzaamheidsbeleid en -prestaties al jarenlang op hun website, in separate MVO-verslagen of geïntegreerd in hun financiële verslaglegging. Zal deze nieuwe richtlijn dan wel effect hebben? Gelukkig wel.  De bedrijven die duurzaamheid strategisch hebben opgenomen in hun verslaggevingscyclus hebben hier baat bij gehad. Maar er zijn ook bedrijven die dit meer als verplichting hebben opgevat, of die duurzaamheid (nog) niet hebben gekoppeld aan hun bedrijfsstrategie. Vaak rapporteren zij op onderwerpen waarvoor het relatief makkelijk is om de data te verzamelen, of op onderwerpen waardoor ze er goed vanaf lijken te komen. Voor deze bedrijven zal het een uitdaging zijn om te voldoen aan de eisen van de EU richtlijn. Omdat ze nog geen beleid, doelstellingen en resultaten hebben op de bovenstaande onderwerpen levert de nieuwe wetgeving voor hen zeker extra werk op.

De waarde van geïntegreerd denken verkennen

Veel van de bedrijven die onderweg zijn om transparanter te worden hebben kansen gezien om hun impact en hun bedrijf tegelijkertijd te verbeteren. De bedrijven die het meest profiteren van deze exercitie zijn degenen die echt verkennen wat hun materiële onderwerpen zijn. Dit zijn onderwerpen om verslag van te doen, maar veel belangrijker nog, de onderwerpen waarop de focus van de strategie moet liggen. In een materialiteitsanalyse verkent een bedrijf de impact - zowel positief als negatief - die het heeft op de maatschappij in brede zin. Vanuit hun eigen perspectief, en het perspectief van hun stakeholders of belanghebbenden.

Vanuit deze analyse krijgen ze een beeld hoe de relevante sociale, milieu en economische variabelen samenwerken, idealiter om tegelijkertijd waarde te creëren voor aandeelhouders, belanghebbenden en de maatschappij. Een diepgaande materialiteitsanalyse levert de basis voor een geïntegreerde strategie met duidelijke aandachtsgebieden, ieder met eigen doelen en actieplannen. Deze strategische integratieexercitie is van waarde voor alle bedrijven, niet alleen diegenen op wie de EU richtlijn van toepassing is.

Kleur bekennen middels focus, dilemma's en resultaten

Zodra je keuzes hebt gemaakt voor specifieke de aandachtsgebieden in de strategie en de verslaggeving, beken dan ook kleur met je keuzes en communiceer deze duidelijk. Wellicht moet je zelfs uitleggen waarom niet alle onderwerpen van de EU richtlijn van toepassing zijn. In de verslagleggingscyclus (en elders), deel niet alleen wat je hebt bereikt met je geïntegreerde strategie, maar ook de dilemma's die je bent tegengekomen en op welke onderwerpen je de doelen nog niet hebt bereikt. Een eerlijk, gebalanceerd verslag over je resultaten bouwt vertrouwen. Het is ook een goede manier om medewerkers te betrekken, om met hen successen te vieren en op zoek te gaan naar nieuwe oplossingen om nog niet behaalde doelstellingen te bereiken.

Heb je interesse in wat duurzaamheidsverslaggeving voor jouw bedrijf zou kunnen betekenen of wil je weten hoe hiermee te beginnen? Schrijf je dan in voor onze eerstvolgende reporting workshop op 22 juni 2017. Meer informatie daarover vindt je via deze link. Is de EU Richtlijn op jouw bedrijf van toepassing en heb je behoefte aan een quick-scan om te bepalen of je huidige verslaggeving wel voldoet? Neem dan contact op met Marjolein via marjolein@theterrace.nl.

Geschreven door Marjolein Baghuis (@mbaghuis) voor The Terrace en de Changeincontext.com blogs. Om up to date te blijven van The Terrace activiteiten, kunt u zich inschrijven onze nieuwsbrief.


Top tips om je duurzaamheidsverslag te verbeteren

In de laatste tien jaar zijn transparantie en verslaglegging over duurzaamheid enorm verbeterd. Dit geeft de maatschappij toegang tot informatie die meestal niet beschikbaar is financiële jaarverslagen. Duurzaamheid- of niet-financiële verslaglegging biedt stakeholders - zoals investeerders, wetgevers, medewerkers, NGO's, omwonenden, partners, etc. - toegang tot informatie over de sociale, milieu en economische impact van een bedrijf, rechtsstreeks vanuit de bron.

Maar er is niet alleen goed nieuws van het rapportage front, omdat veel duurzaamheidsverslagen nog altijd meer dan 100 pagina's bevatten, lastig te lezen zijn en geen focus hebben op wat er echt toe doet. Vele lijken op glossy tijdschriften en sommigen bieden ook vergelijkbare diepgang in hun inhoud. Ze presenteren een te positief, vertekend beeld van de realiteit. Ze riskeren het om als greenwashing te worden afgedaan en waardeloos te zijn voor mensen die de informatie willen gebruiken voor het nemen van (financiële) beslissingen. Of om in te schatten in hoeverre het management in staat is om met sociale en milieu vraagstukken om te gaat.

It's time to cut the crap!

Goede verslagen zijn duidelijk, gebalanceerd en hebben een duidelijke focus on de belangrijkste onderwerpen. Verslagen die lastig te navigeren zijn, te positief zijn of geen focus hebben richten meer schade aan dan dat ze iets bijdragen aan de reputatie van het bedrijf. Als ze geen inzicht bieden in de inspanningen, dilemma's en resultaten bij het aanpakken van concrete maatschappelijke issues, dan dragen dit soort verslagen alleen maar bij aan de overweldigende hoeveelheid nutteloze informatie die we dagelijks over ons heen krijgen.

De Europese Richtlijn over Niet-Financiële Verslaglegging vereist van duizenden bedrijven om verschillende thema's rondom duurzaamheid te integreren in hun jaarlijkse verslagleggingscyclus. Dit biedt een mooie kans voor iedereen die zich bezig houdt met verslaglegging om een stap naar betere verslagen te maken. Het kaf van het koren scheiden (ofwel cutting the crap) helpt ervaren en nieuwe verslaggevers om meer focus aan te brengen. Het verhoogt de kwaliteit en verlaagt de kosten - iets dat we allemaal graag willen!

Hier zijn onze tips to cut the (reporting) crap!

Charming, but irrelevant

Verslaggeving is geen miss verkiezing. Duurzaamheidsverslaggeving richtlijnen, zoals die van de Global Reporting Initiative (GRI), schrijven geen specifiek ontwerp of format voor. Deze richtlijnen bieden houvast voor het opstellen van hoogwaardige inhoud van je verslag. Goed gestructureerde, heldere informatie is waar het echt om gaat. Als je het daarnaast ook mooi wilt maken en illustraties wil toevoegen die de bijdragen aan de duidelijkheid en navigatie is dat mooi meegenomen. Maar goed georganiseerde, relevante inhoud komt echt op de eerste plaats. Altijd.

Random and unfocused

Laat je niet afleiden. Brengt focus aan door een grondige materialiteitsanalyse, een belangrijke stap in de totstandkoming van een goed duurzaamheidsverslag. Het ondersteunt bij het maken van keuzes om tot die onderwerpen te komen die zowel voor de toekomst van het bedrijf als van de maatschappij van belang zijn. Deze onderwerpen worden gekozen door de strategische visie van het management te combineren met input van strategische stakeholders, zoals medewerkers, klanten, wetgevers, omwonenden en partners.

Indien goed uitgevoerd, levert deze analyse een korte lijst van onderwerpen op die zowel van maatschappelijk belang zijn als relevant voor de strategie en de belangrijkste activiteiten van het bedrijf. Als je deze lijst van materiële onderwerpen hebt, ben je klaar om de juiste indicatoren te kiezen die je het beste in staat stellen om intern en extern duidelijk te maken welk doel wordt nagestreefd en welke vooruitgang reeds is geboekt. Dit zijn de enige onderwerpen die in het verslag moeten.

Annoyingly abundant

Voeg geen extra informatie toe. Basisgegevens over de organisatie - zoals bedrijfsgrootte, aantal medewerkers, markten waarin je actief bent, de lokatie van het hoofdkantoor - en de indicatoren over de materiële onderweren moeten in het verslag. Niet meer, en niet minder.

Check de lijst met de basisgegevens die erin moeten, zoek de vereiste informatie, structureer en presenteer het in de meest duidelijke manier. Zonder trucjes of misleiding. En als je om één of andere reden nog niet kunt rapporteren over een vereist onderwerp, leg dan uit waarom niet. Zo eenvoudig is het.

Voeg geen overbodige informatie toe, ook als dat de organisatie er wellicht beter uit laat zien. Een verslag moet gebalanceerd zijn: de uitdagingen en dilemma's moeten niet bedolven worden onder minder relevante inhoud. Een overvloed aan informatie - zelfs wanneer het prachtig gepresenteerd wordt - kan juist schadelijk zijn voor de leesbaarheid en de reputatie.

Poorly planned and costly

Het verzamelen van hoogwaardige informatie is niet goedkoop. Het vergt de inzet van tijd en geld om eenheden, afbakeningen en processen te bepalen. En om systemen aan te leggen voor de verwerking, controle en analyse van de data.

Vooraf een goede routekaart vaststellen bevordert de kwaliteit van het verslag en de optimale inzet van waardevolle uren en andere middelen. Stel een duidelijke eigenaar aan voor het verslagleggingsproces, waar nodig ondersteund door een extern adviseur. Zoals mensen met specifieke expertise over verslaglegging, duurzaamheidscommunicatie, etc. En mocht je een externe controle op je prestaties willen, ook dan beperkt goede planning en "cutting the crap" de kosten.

Deze tips helpen jou en jouw organisatie om de verslaglegging te verbeteren - en kosten te beperken - door vooruitgang te boeken van:

⇒  Charming to clear

⇒  Random to relevant

⇒  Abundant to accurate

⇒  Poorly planned to professional

 

Juist in deze tijd waar belangrijke weloverwogen beslissingen van groot belang zijn kunnen we nuttige informatie niet verloren laten gaan. Verstop de impact en prestaties van het bedrijf op belangrijke onderwerpen niet in de cacofonie van nutteloze informatie waarmee we elke dag overspoeld worden.

Join our campaign to cut the crap!

Deze blog is geschreven door Marjolein Baghuis van The Terrace en Nelmara Arbex van Arbex & Company. Het is eerder gepuliceerd op www.changeincontext.com and www.arbexandcompany.com


Ga eerst in bad voordat je met de billen bloot gaat

Is jouw bedrijf klaar om met de billen bloot te gaan? In 2010 liet de Zuid Afrikaans governance expert Mervyn King het publiek bij de GRI conferentie lachen. "If you're going to open your kimono, you better have a bath first." Eigenlijk best een goede analogie voor duurzaamheidverslaglegging en -prestaties. En voor veel Europese bedrijven met meer dan 500 personeelsleden is dit nu extra van toepassing.

EU directive over niet-financiële verslaglegging

Vanaf 2018 moeten veel Europese bedrijven met de billen bloot. Ze moeten dan publiceren over verschillende niet-financiële prestaties in 2017. De Europese Unie stemde in 2013 in met de Directive on disclosure of non-financial and diversity information. Sindsdien hebben de EU lidstaten deze directive omgezet in nationale wetgeving. Daarom zullen veel bedrijven in 2018 voor het eerst hun duurzaamheidsprestaties publiceren. KPMG onderzoek toont aan dat 74% van de grootste bedrijven reeds een duurzaamheidsverslag publiceert, of verschillende niet-financiele onderwerpen geintegreerd heeft in de jaarlijkse rapportagecyclus. Maar voor duizenden bedrijven zal het verslag over 2017 de eerste keer zijn dat ze hierover iets publiceren. 

 Hoog tijd voor een bad!

green-bathVoor bedrijven die nog niet eerder iest hebben gepubliceerd over hun prestaties op het gebied van duurzaamheid is dit het perfecte moment om een duurzaamheidsstrategie te formuleren - of aan te scherpen. Of nog beter, om duurzaamheid (nog verder) te integreren in de bedrijfsstrategie. De EU directive verplicht bedrijven om minimaal te rapporteren over hoe er is omgegaan met het milieu, sociale onderwerpen, werknemers, mensenrechten, anti-corruptie en afpersing. Het start allemaal met een goede analyse om je strategie voor de middellange termijn en je actieplannen voor 2017 een duidelijke focus en richting te geven. Hoe passen de verplichte onderwerpen bij de toekomst van je bedrijf? En hoe zien je stakeholders dit? Zijn er buiten dit verplichte lijstje nog andere maatschappelijke thema's om op te nemen in je strategie en verslaglegging?

Voor sommige bedrijven die binnen de EU richtlijn vallen is het bad wellicht een overbodige luxe, omdat ze al een strategie hebben, voortgang boeken om deze thema's en dit "alleen" maar hoeven te starten met verslaglegging. Voor anderen is het bad verre van overbodig, is het echt nodig om duurzaamheid (verder) op te pakken in 2017. Om dan echt vooruitgang te kunnen laten zien als ze met de billen bloot moeten in 2018.